hallo world!

..zacznijmy od początku. Jestem Rarity. Urodziłam się 22 lata temu w Australii. Zarówno moi rodzice jak i dziadkowie są Polakami. Rodzice mojej mamy wyjechali do Canberra`y z Wielkiej Brytanii (gdzie w wojsku służył dziadek) zaraz po drugiej wojnie światowej, natomiast matka i ojciec mojego taty znaleźli się w Australii jeszcze przed 1930 rokiem.

Rodzina mojej mamy zawsze była poukładana. Dziadek po służbie w armii brytyjskiej, z wysp wyjechał jako Lieutenant General. Jest to osiągniecie niezwykłe, na jakie on w pełni zasługiwał. Jego talent, odwaga i determinacja wiele zmieniły w biegu wojny. Po przyjeździe do Canberra`y podjął pracę u boku samego Gubernatora Generalnego! Babcia to kobieta doskonale wykształcona, zawsze elegancka i szykowna. Zapamiętałam ją jako osobę surową i wymagającą, ale bardzo kochającą swoją rodzinę. Wykładała na uniwersytecie psychologię, niestety zmarła gdy miałam 12 lat. Dziadkowie stworzyli swoim dzieciom (mama ma dwóch braci) dom, który był swoistą ostoją. Zamożni, religijni, oddani. Dzięki swoim pozycjom i możliwością inwestowali w wykształcenie całej trójki, zapewniając im jak najlepszy start oraz wpajając najwyższe zasady moralne.

Dom mojego ojca jest zupełnie inny. Dziadkowie stworzyli własne imperium ekskluzywnych hoteli, które w krótkim czasie stały się sławne w całej Australii.  Dziadek zawsze miał rękę do interesów, więc pozycja rodziny umacniała się z każdym dniem coraz bardziej. Cała czwórka ich dzieci (w tym mój ojciec) wtajemniczona w sekrety rodzinnego biznesu, prowadzi go razem z dziadkiem stale poszerzając horyzonty na przyszłość. Niestety oprócz pieniędzy w ich domu nie było nic… Ketlerowie (babcia i dziadek) zajęci rozbudowywaniem firmy, dzieci pozostawiali pod opieką guwernantki i służby, nie zwracając uwagi na kształtowanie młodych charakterów…

Moi rodzice poznali się na Harvardzie. Oboje wyjechali tam na studia. Wraz ze zdobywaniem wykształcenia zdobyli też coś innego- wielką i bezgraniczną miłość. Z Ameryki wrócili już jako para, a ślub był tylko kwestią czasu. Oglądając ich zdjęcia z młodości, oraz czytając pamiętniki mojej mamy wiem, że takie uczucie zdarza się tylko raz, a osoby w nie zaangażowane są najszczęśliwszymi ludźmi na całym świecie. Poznając historię ich związku zaczęłam wierzyć w przeznaczenie. Dwoje młodych ludzi z jednego miasta, wyjeżdżających na koniec świata spotyka się wzbudzając w sobie wzajemne zainteresowanie, aż w końcu wybucha między nimi wielka miłość. Coś wspaniałego.

Tato zawsze był dla mamy dobry. Odkąd pamiętam stale pielęgnował ich związek i dbał by czuła się prawdziwą księżniczką. Jego księżniczką. Po ślubie mama otworzyła własną kancelarię prawną w mieście, która dziś jest największą i najbardziej dochodową w całym kraju.

..czas na mnie. Urodziłam się jako trzecie dziecko moich rodziców. Jestem najmłodsza, po dwóch braciach. Wszyscy troje byliśmy wychowywani inaczej. Każdy jednak musiał skończyć American School (primary oraz high) następnie wybrać najlepszy dla siebie uniwersytet. Wybór całej trójki padł na Harvard, głównie z racji tradycji, ale również z łatwości przetartych szlaków. Gdy byłam na pierwszym roku moi obaj bracia studiowali jeszcze więc stanowili mi podporę o jakiej  każdy mógłby tylko pomarzyć.

Jako dzieci mieliśmy łatwe życie nigdy tego nie ukrywałam. Pieniądze w naszym domu były od zawsze więc mogliśmy robić praktycznie wszystko o czym wiele dzieciaków mogłoby tylko pomarzyć. Rodzice starali się jednak zakorzenić w nas, że żeby być wielkim trzeba nauczyć się być malutkim. Chcieli żebyśmy wyrośli na ludzi mądrych, ale przede wszystkim dobrych. Nigdy nas do niczego nie zmuszali, dawali za to przykład, który był pewnego rodzaju dyktandem..

..ale dosyć wstępu. Chcę podzielić się moimi przeżyciami, które w większości są nauczką za własną głupotę. 

see you soon!